حجم کارم هیج تغییری نکرده؛نمی فهمم چرا این روزا با این همه کمبود وقت مواجه می شم.تمام کارهای روزم رو می نویسم تا لاقل به چند تاشون برسم.به هر حال و همیشه یکیشون می لنگه!حالا  تو این شلوغ پلوغی ها و روزای ام پی تری،یک طوفان خاک کم داشتم که اونم به شکر خدای بزرگ چند روز پیش حاصل شد و همه ی زندگی و قفسه ها و خرت پرتا رو تا خرخره برده زیر یک بند انگشت خاک.سه روزه مث یک آبدارچی لنگ دستمه و در و دیوار داروخونه وقفسه ها رو اساسی و از زیر بنا خاکگیری می کنم.

دلم به طرز فجیعی هوس یک مسافرت چند روزه ی تنها رو کرده.شاید برم بیرجند.خیلی کوتاه.کارای فارغ تحصیلی ام رو انجام می دم و بر میگردم.همین هم برام کافیه.چند روزه که عجیب مشهد و مشهدی زده شدم!

نوشتن از دستم افتاده.تنبل و بی خیال شدم.تو یک حالت هپروت و بی دغدغه زندگی می کنم.همیشه نوشتن برای اینجا واسم مهم بود.یکجور دلواپسی واسه اینجا داشتم.مث مامانی که به سر و وضع بچه اش پیش بقیه حساسیت داره و بهش می رسه.حالا شدم از اون مامان شلخته ها و بی خیال که آب دماغ بچه شون اونقدر آویزون می مونه تا خشک می شه و با دست تراشیده می شه!!!

زندگی روتین و بی سروصدا شده.راستش هنوز فرصتی برای کشتن بچه های یک ساله با شربت های دیفن کمپاند پیدا نکردم!میدون نمی بینم!!!

موسوی برای مصاحبه احضار شده و رفته بندر عباس.فعلآ منم و دکتر و همکار خانوم جدیدی که دو ماهی می شه اینجاست.دو سال از من کوچیکتره و به زور سعی می کنم دوستی نیم بندی رو باهاش حفظ کنم!از اون آدمای زیر آب زن و نامردیه که شدیدآ دوست دارم حرفای در گوشی ای که به خودم نمی گه و پشت سر غر می زنه رو به روش بیارم.گاهی وقتا حس دوستی اش ورم و کمکم می کنه.کمک می کنه و انتظار تشکر داره!تقریبآ از نود و نه درصد شوخی های موسوی ناراحت می شه!جنبه ی سربه سر گذاشتن و شوخی های ما رو نداره.با من بهتره؛موسوی رو همون لحظه رسمآ خنک می کنه و جوابش رو می ده!عمرآ باهاش رودرواسی و "شما" نداره!

فعلآ موسوی نیست و وقت خوبی برای نشون دادن توانایی هامون به دکتره!اگه با رفتن موسوی مجبور به آوردن نیروی جدید نباشیم،قطعآ باید روی بالا رفتن حقوقامون حساب باز کنیم!عجیب حرص ِ پول شدم این روزا!

آپ نکردنم نه از روی تنبلی که فقط بخاطر 24 ساعت بودن ِ شبانه روزه!بعضی روزا احساس می کنم نیاز به یکی دو سه ساعت زمان بیشتر از یک روز معمولی دارم!به نظرم چیزی حول و حوش 6-25 ساعت کافی باشه!هفت هشت تا فیلم دبش روی میز کامپیوتر خاک می خوره به امید اینکه امشب نشه،فردا شب حتمآ نگاشون می کنم.فردا شب هم مث امشب و دیشب!

دیر آپ شدن اینجا رو به صاحب وبلاگ ببخشید.به زودی باید این خاک چند سانتی شده رو از سر و روی اینجا بتکونم؛دیگه می شه با انگشت رو این خاکا یادگاری و نقاشی نوشت و کشید!

اینکه از بین کلی دختر که توی داروخونه های شهر مشهد کار میکنن،به عنوان یکی از سی تا دختری انتخاب بشی که به یک سمینار تو هتل هایت دعوت شده-اونم با عنوان فروشنده ی موفق!- عمیقآ حس مهم حساب شدن به آدم دست می ده!!یک همایش در مورد محصولات لیراک،اونم در حالی که یک نخ از محصولات لیراک رو برای فروش تو قسمت آرایشی داروخونه نداریم! از اون دست محصولات که فقط برای خریداری ِجماعت ِ از ما بهتران ساخته و عرضه می شه!در برخورد با این جور محصولات،من تنها کاری که می کنم ورق زدن لیست قیمتاست و کنار اومدن با شاخایی که از دیدن قیمت کرم های مختلف رو سرم سبز می شه!

در کل سمینار امروز تجربه ی بدی نبود.ولی احساس میکردم به آخر ِمعرفی کرم ها نرسیده،با اون همه کرم دور چشم و ضد لک و سفت کننده و شل کننده ای که پشت پوست دستم تست میکنم،همه ی پوستم شروع به کهیر و تاول زدن کنه!

"اگه ازتون یک مرطوب کننده برای پوست خشکی که به سمت دی هیدراته شدن می ره خواستن می تونین این محصول لیراک رو بهشون معرفی کنین!"با خودم تصور میکردم تو داروخونه ی یک وجبی ما اگه یک نفر ازت یک کرم مرطوب کننده بخواد و تو یک کرم لیراک 39 هزار تومنی رو جلوش بذاری،طرف چه برخوردی باهات می کنه!شک نداشته باشین اگه یک پیرزن غرغرو و اعصاب خرد کن باشه،بلافاصله و بی رودرواسی پاشنه ی همون کفشی که توی پاش هست رو توی مغز سرم فرود می آره!

با ویزیتور همین شرکت که همایش امروز رو برگزار کرده بود صحبت میکردم.این ویزیتورها با عنوان ویزیتور علمی توی داروخونه های شهر برای معرفی محصولات خودشون مث یک فروشنده فعالیت و تبلیغ می کنن.می گفت مشتری هایی داریم که میاد سه تا کرم می خره بدون پرسیدن قیمتاشون.آخر هم یک تراول پونصد تومنی می ده و بقیه پولش رو میگیره و می ره!

راستش اینا رو که می شنوم،احساس میکنم چقدر پولداربودن کار کسالت باریه!!!