طراحی با ذغال یکی از لذت انگیز ترین کاراست که تو زندگی ام سراغ دارم!آخر ِ کثیف کاریه!خیلی حال میکنم!لحظه ای که کار تموم می شه و بقیه سعی میکنن خودشونو از اون انگشت مالامال از سیاهی دور نگه دارن!واقعآ هیچ صدای جیغ ودادی به اندازه ی جیغ و داد کسی که دنبالش می دوئی تا انگشتت رو بهش بزنی شادی برانگیز نیست!!!:D دارم از یک نوع بیماری ِ روحی روانی رنج میکشم؟!...می دونم!:D

این عکس رو خیلی دوست دارم.توی اردوی بافت قدیمی بیرجند گرفتمش.

دو تا برش و دو تا نما بیشتر نبود ولی کاملآ دارم از کمر تا می شم!حساب کنید آدمی که به عمرش با راپید و کالک  کار نکرده باشه و قرار باشه 4 تا کار کاملآ تمیز برای پروژه اش تحویل بده ، چه زجری رو باید تحمل کنه!اونم چی؟!مدادی و راپید با هم!دارم به وضوح صدای تیریک تیریک ِ مهره های کمرم رو که از جاشون جابجا شدن رو می شنوم!

امشب داشتم به یکی می گفتم که حتی یک ذره اشک نمی تونم واسه این نوحه خونی ها و دسته های سینه زنی و کلآ مجلسهای عزاداری بریزم.واقعآ احساس تاثر و ناراحتی بهم دست می ده ولی قطره ای اشک از چشمام نمیاد؛گقتم احساس میکنم به یکجور بی دینی دچار شدم!می دونید بهم چی جواب داد؟!پرسید از رنگ سورمه ای خوشت میاد؟!!!گفتم خیلی زیاد.گفت تو روانشناسی رنگها آدمایی که به رنگ سورمه ای خیلی علاقمندن،نمی تونن زیاد با دین و مذهب ارتباط برقرار کنن؛شاید خودشون این مسئله رو نخوان که اینقدر از خدا دور بشن ولی واقعآ قلبشون نمی تونه اون رابطه رو ایحاد کنه!...حرفایی که می زد کاملآ داشت در مورد من صدق میکرد.من کافر نیستم،به تمام ابن مذهبیات هم اعتقاد و قبولشون دارم ولی واقعآ نمی تونم یک پیوند قوی با این مسائل برقرار کنم.گاهی وقتها، مثل امشب که همه می زدن تو سر و صورتشونو نعره میکشیدن و گریه میکردن و بعد خودمو میدیدم که مثل چوب خشک از اول تا آخر فقط به مردم نگاه کرد و قطره ای اشک از چشام نیومد،واقعآ واسه خودم نگران میشم.احساس میکردم همه دارن واسه این همه سنگدلی ام تاسف می خورن!

خیلی لطف داشتی سودارو!

عکسها رو امشب نزدیک حرم گرفتم.آخریش یک کم تار شده.باور نمی کنید چه ازدحام جمعیتی بود.

(عکسها برداشته شد)

این وبلاگ امروز یک ساله شد!یه جوری انگار بچه ام رو می بینم که یک ساله شده!حس خوبی داره!از اون احساس هاست که ما وبلاگ یک ساله ها درک میکنیم!!!:D

این امتحانای کوفتی دیروز تموم شد!

از آخرین اخبارهای خاله زنکی واستون بگم!نبودید ببینید چه خین و خین ریزی ای راه انداختم!!ماجرا ادامه ی همون روابط تیره و تار بود.درست 10 روز بعد از دعوای تاریخی ِمن و امیر، یکی از دوستاش زنگ زد به من که باهات  کار دارم و باید ببینمت و از این حرفها.کاملآ خباثت فکرش رو از نوع حرفاش می فهمیدم.با وقاحت هر چه تمامتر همون فکری که شما هم کردین رو به زبون آورد!وااای!منو میگین سگ شده بودم چه جور!حتی نذاشته بود مهر طلاقم خشک بشه!منم مثل یک خاله زنک ِ واقعی بدو بدو رفتم واسه یکی دیگه از دوستای امیر تعریف کردم!اونم صاف گذاشته بود کف دست امیر!امیر هم که به حالت نرمال داغ کرده هست اینم که می شنوه منفجر میشه!خلاصه آقا!دعوا شروع شد!بعد هم کار به بیاد اینجا قلم ِ پا میشکنم و میکشم و جر میدم رسید! بعد 20 روز داشتم یک کم احساس جدی گرفته شدن میکردم!

یک جوری ام...دلم واسش تنگ نشده ولی انگار یک چیزی کم دارم!

داستان"زنی که مردش را گم کرد"از صادق هدایت رو خوندید؟هر وقت که دلم واسش یک جوری می شه، یاد اون داستان می افتم!منم  انگار تنم می خاره واسه تنش و دعوا!:D

جدی نگیرید!

از حال روحی ام بپرسین فقط یک کم استرس ناشی از امتحان و تحقیق های ناقص و طراحی های نکشیده و پروژه ی دست نزده دارم ولی از حال عمومی ام بخواین بدونین خوبم!اگه احساس می کنین استرس امتحانا زیادی داره پرس تون می کنه از تجربه ی گل گاو زبون استفاده کنین!جواب داده چه جوررررر!سه تا از بچه ها شب می خورن و می خوابن،تا فردا ساعت ۳ ظهر خوابیدن!!!